X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

بهروز عباسی دشتی از بازیگران و کارگردانان تئاتر هرمزگان که دست‌به‌قلم خوبی هم دارد و هرازگاهی در مورد آثار تئاتر هرمزگان نقد می‌نویسد، اقدام به‌نقد نمایش "خرده‌بورژواها" به نویسندگی و کارگردانی سید ذبیح موسوی از گروه تئاتریکال بندرعباس، که از 28 مهرماه در پلاتو آفتاب بندرعباس روی صحنه رفته، کرده است.

بهروز عباسی دشتی در گفت‌وگو با ایسنا، منطقه خلیج‌فارس، در بخش نمایش‌نامه‌این اثر این‌گونه بیان کرد: داستان شخصیت‌ها در هرمزگان می‌گذرد و سال‌های نه‌چندان دور مردم این دیار را به نمایش می‌گذارد، اثر با روایتی از برادرکشی آغاز می‌گردد این موضوع اولین تلنگر را به ذهن وارد می‌کند که با نمایش‌نامه‌ای پر از نشانه طرف هستیم، وقتی نام شخصیت‌ها را  هم می‌شنویم برای مثال نام زنان این تئاتر "پتروک" و"ممداس" این تردید پررنگ‌تر می‌شود.

وی ادامه داد: نویسنده با ترسیم وضعیت خاکستری برای همه شخصیت‌ها به‌خوبی توانسته بود از تضاد درونی موجود در هر فرد جهت دراماتیک‌تر کردن اثر استفاده کند.

عباسی دشتی اظهار کرد: یکی دیگر از نکات مثبت اثر در بحث شخصیت‌پردازی، پرده‌برداری از گذشته کاراکترها است که در زمان حال باعث کنش می‌شود، برای نمونه  وقتی مخاطب متوجه می‌شود که مرید برکه که جهت تطهیر گذشته سیاه اش خود را در انزوای آب تنبیه کرده فردی بوده که دختران جنوب را به کشورهای حاشیه خلیج‌فارس قاچاق می‌کرده با شوک روبرو می‌شود.

وی ادامه داد: خالق نمایشنامه در دیالوگ‌نویسی هم با تبحر خاصی از کلمات جذاب و پرمعنای گویش‌های هرمزگانی که از ریتم خوبی هم برخوردارند استفاده کرده اما این لحن دیالوگ گویی ریشه مشخصی ندارد و از تخیل نویسنده سرچشمه گرفته که نمی‌توان آن را ضعفی در اثر دانست اگرچه نیاز به بررسی دارد زیرا در چندین اثر که در حال و هوای گذشته هرمزگان می‌گذرد این لحن حرف زدن شنیده‌شده است.

این منتقد ابراز کرد: نمایش‌نامه با دقت خاصی نوشته‌شده و در لایه‌های درونی، اشاره‌های هوشمندانه‌ای دارد به مشکلات و رنج‌های مردم هرمزگان که در این سال‌ها بر آن‌ها رفته است.

وی همچنین در بخش بازیگری این نمایش این‌گونه بیان کرد: در بحث بازیگری نکته مثبتش معرفی چهره‌های تازه‌ای است که این سال‌ها در کنار گروه تئاتریکال فعالیت‌های جنبی داشته‌اند، بازی‌ها اگرچه هنوز کمی به‌خصوص در صدا "اگزجره" به نظر می‌آید اما از صداقت خاصی برخوردار است.

عباسی دشتی ادامه داد: در طراحی حرکاتی که کارگردان برای بازیگران در نظر گرفته مقداری "تصنع" دیده می‌شود البته  به‌غیراز بازیگر نقش پتروک که به‌خوبی حرکات را با حسش تدوین کرده بود.

وی تصریح کرد: ذبیح موسوی اگرچه کم‌کار است اما با اندیشه تئاتر را کار می‌کند، او کارگردانی جزئی‌نگر است و برای همه لحظات اثر برنامه‌ریزی خوبی دارد که در همین اثر با شنیدن موسیقی کم اما به‌جا و نورپردازی طراحی‌شده به‌خوبی می‌توان به این موضوع پی برد.

عباسی دشتی در پایان گفت: قبل از این اثر "تئاتریکال" نمایش موفق دیگری را بانام "بلندترین جای دنیا" به کارگردانی عیسی صادقی تولید کرده بود که امیدوارم شرایطی مهیا شود بتوانیم شاهد اجرای عموم مجدد این اثر هم باشیم.

بالاترین شانس دریافت نوبل ادبیات با موراکامی است
برگزیده نوبل ادبیات ٢٠١٦ کیست؟

نویسنده: بهار سرلک

یک هفته پیش از اعلام برگزیده امسال جایزه نوبل ادبیات، نام های سرشناس ادبی از جمله جان بنویل، نویسنده برنده بوکر ایرلند و هاروکی موراکامی نویسنده محبوب ژاپنی در وبسایت پیش بینی «لادبروکس» بیشترین احتمال کسب این جایزه را دارند. ١٨ عضو آکادمی که انتخاب برنده این جایزه را که به وصیت آلفرد نوبل باید «در حوزه ادبیات تحسین شده ترین آثار را به شیوه ای ایده آل خلق کرده باشد» انتخاب کنند، هنوز تاریخ رسمی اعلام برنده نوبل ادبیات را مشخص نکرده اند. اما پر واتسبرگ، عضو این آکادمی خبر اعلام نام برنده در سیزدهم اکتبر را به رسانه های سوئد داده است. صبح روز پنجشنبه در وبسایت پیش بینی لادبروکس در کارزار پیش بینی برنده نوبل ادبیات ٢٠١٦ هاروکی موراکامی با شانس یک به چهار نویسنده ای است که بیشترین احتمال را برای کسب این جایزه دارد. پس از او، آدونیس، مدعی همیشگی نوبل ادبیات با شانس یک به شش و سپس فیلیپ راث، نویسنده امریکایی که به تازگی از دنیای ادبیات خداحافظی کرد با شانس یک به هفت قرار دارند. نگوگی وا تیونگو، نویسنده کنیایی با شانس یک به ده جایگاه چهارم، نویسنده پرکار امریکایی جویس کارول اویتس با شانس یک به چهارده جایگاه پنجم را دارند و اسماعیل کاداره و خابیر ماریاس با شانس یک به ١٦ هر دو یک شانس دارند. در این پیش بینی نویسنده های دیگری از جمله جان بنویل نویسنده برنده بوکر ایرلند، آنتونیو لوبو آنتونش نویسنده پرتغالی، جان فاس نویسنده نروژی، کو اون شاعر کره ای، لاسلو کراسناهورکایی رمان نویس مجارستانی و سزار آیرا رمان نویس آرژانتینی شانس یک به بیست دارند. از سال ١٩٩٣ و زمانی که تونی موریسون، نویسنده امریکایی برنده جایزه نوبل شد، امریکایی ها منتخب آکادمی سوئد معرفی نشدند. ریچارد فورد، کورمک مک کارتی، جوآن دیدیون و اورسولالو گویین از نویسنده های امریکایی هستند که در پیش بینی ها شانس یک به ٦٦ را دارند. آکادمی سوئد از روند انتخاب نویسندگان پیش از اعلام برنده هیچ اطلاعاتی در اختیار رسانه ها قرار نمی دهد. ژانویه ٢٠١٦ پس از ٥٠ سال آرشیوهای این آکادمی و نامزدهای نوبل ادبیات ١٩٦٥ رونمایی شد. در این سال ولادیمر ناباکوف، پابلو نرودا، خورخه لوییس بورخس مدعی کسب این جایزه بودند که در نهایت و در انتخابی بحث برانگیز این جایزه به میخاییل شولوخف تعلق گرفت. بنابراین باید تا سال ٢٠٦٦ صبر کرد تا نامزدهای نوبل ادبیات ٢٠١٦ نیز رونمایی شوند. سال گذشته کم سابقه ترین اتفاق در طول تاریخ اهدای جوایز نوبل ادبیات روی داد و سوتلانا الکسیویچ که آثارش ترکیبی از ادبیات داستانی و غیرداستانی است و تاریخ شفاهی را دربرمی گیرند به عنوان برنده اعلام شد. این نویسنده بلاروسی در وبسایت پیش بینی لادبروکس نیز شانس یک به دو یعنی بالاترین شانس را از آن خود کرده بود. از آنجایی که این آکادمی طی سال های برگزاری به نویسنده های ادبیات داستانی توجه ویژه ای نشان داده است چرایی توجه پیش بینی کننده ها به الکسیویچ هنوز هم مورد سوال است. احتمال می رود فردی به فهرست محرمانه نامزدهای نهایی نوبل دسترسی داشته و بدون واهمه ای روی نام الکسیویچ سرمایه گذاری کرده باشد. اما در سال ٢٠١١ نیز شانس توماس ترانسترومر، شاعر سوئدی در این وبسایت چهار به شش بود و سال ٢٠٠٩ هرتا مولر نویسنده آلمانی یک به سه، سال ٢٠٠٨ ژان- ماری گوستاو لو کلزیو رمان نویس فرانسوی شانس یک به دو داشتند. در دهه گذشته از ده دوره اهدای جایزه نوبل هفت بار نام برنده جزو سه نفر برتر پیش بینی لادبروکس آمده است.
     در سه سال گذشته نوبل ادبیات به آلیس مونرو نویسنده رمان های پرفروش کانادایی، پاتریک مودیانو نویسنده فرانسوی و سوتلانا الکسیویچ اهدا شد. در این سال ها این جایزه به نویسنده ای تعلق گرفته که هیچ کدام از آثارش در امریکا به چاپ نرسیده یا نامی آشنا در این سرزمین نیست. بنابر این مولفه اکثر نویسنده هایی که نام آنها در بالاذکر شد احتمال دریافت این جایزه را دارند.

اعتماد| ٢٧ مارس روز جهانی تئاتر است. روزی که از سال ١٩٦١ و به پیشنهاد انستیتو بین المللی تئاتر (ITI)، هر سال جشن گرفته می شود. سنت معمول این است که پیام سالانه این روز هر سال توسط یکی از صاحب نظران و هنرمندان عرصه تئاتر انتخاب می شود و به تاثیر و تقابل تئاتر در عرصه بین المللی اختصاص دارد. ادوارد آلبی، آگوستو بوال، جین کوکتو، آرتور میلر، پابلو نرودا، داریو فو و... از جمله افرادی بودند که پیام روز جهانی تئاتر را نوشته اند. امسال پیام روز جهانی تئاتر توسط آناتولی واسیلیو، کارگردان و استاد دانشگاه، از مسکو مخابره شد. این کارگردان برجسته تئاتر روسیه و بنیانگذار مدرسه تئاتر و هنرهای دراماتیک مسکو در پیام خود تنها تئاتری را که هیچ کس به آن نیاز ندارد، «تئاتر بازی های سیاسی، تئاتر سیاست زده، تئاتر سیاست مداران، تئاتر بیهوده سیاست» می داند.
    
    بخشی از متن پیام روز جهانی تئاتر در سال ۲۰۱۶ به قلم آناتولی واسیلیو به شرح زیر است:
     آیا ما به تئاتر نیاز داریم؟
     این سوالی است که هزاران حرفه ای ناامید از تئاتر و میلیون ها مردم خسته از آن، از خود می پرسند.
     برای چه به آن نیاز داریم؟
     در دورانی که صحنه در مقایسه با میادین شهر و اماکن عمومی که تراژدی های واقعی و اصیل در آنها در جریان است، بدین سان ناچیز و بی اهمیت به نظر می رسد.
    تئاتر برای ما چیست؟
     بالکن هایی با روکش طلا، مبل های مخملین، کولیس های سرخ، صداهای پرطنین، یا بالعکس، چیزی که به ظاهر ممکن است به کلی متفاوت به نظر برسد: بلک باکس هایی آغشته به گل و خون، با توده ای از بدن های عریان و خشمگین درون آن.
    چه می تواند به ما بگوید؟
     همه چیز!
    تئاتر همه چیز به ما می گوید.
     اینکه... چگونه در جهان به انسان های خوب نیازی نیست و فریب فرمانروایی می کند، چگونه مردم در آپارتمان ها زندگی می کنند در حالی که کودکان در اردوگاه های پناهندگان وادار می شوند تا به بیابان بازگردند و از عزیزان خود جدا شوند: تئاتر می تواند درباره تمامی این موارد سخن بگوید.
    تئاتر همیشه بوده و خواهد بود.
     و اکنون، در این پنجاه یا هفتاد سال اخیر، به طور مشخص مورد نیاز است زیرا از میان تمام هنرهای دیگر، تنها تئاتر است که دهان به دهان، چشم به چشم،
     دست به دست و بدن به بدن منتقل می شود. نیازی به واسطه میان انسان ها ندارد. تئاتر روشن ترین وجه روشنایی است، و به شرق یا غرب یا شمال یا جنوب تعلق ندارد. نه، تئاتر خود منشا نور است که از چهارگوشه جهان می تابد و برای همگان قابل شناسایی است، چه با رویکرد دوستانه و چه خصمانه.
     و ما به تئاتری نیازمندیم که همواره متفاوت باقی بماند، ما به اشکال مختلفی از تئاتر نیاز داریم.
     از میان تمامی اشکال و شیوه های ممکن تئاتر، بیش از همه شکل باستانی آن. شیوه های تئاترهای آیینی نباید در تضاد با «تئاتر ملت های متمدن» قرار گیرد. فرهنگ سکولار امروزه هرچه بیشتر تضعیف می شود و به اصطلاح «اطلاعات فرهنگی» به تدریج جایگزین هویت های واقعی موجود شده و آنها را از میدان به در می کند، همچنان که امید ما را برای دیدار آن ها.
     اما اکنون می توان به وضوح دید: تئاتر درهایش را باز می کند. پذیرش آزاد برای هر کس و همه کس.
     لعنت به گجت ها و کامپیوترها! به تئاتر بروید، تمامی ردیف ها را در سالن ها و بالکن های تئاتر پر کنید، به کلمات گوش فرادهید و به تصاویر زنده نگاه کنید! - این تئاتر است که روبه روی شماست، از آن غفلت نکنید و هیچ فرصتی برای شرکت در آن را از دست ندهید- شاید ارزشمندترین فرصتی که در زندگی های بیهوده و شتاب زده مان در آن مشترک هستیم باشد.
     ما به همه گونه های تئاتر نیاز داریم.
     تنها یک تئاتر است که به یقین مورد نیاز هیچ کس نیست- تئاتر بازی های سیاسی، تئاتر سیاست زده، تئاتر سیاستمداران، تئاتر بیهوده سیاست. آنچه ما یقینا نیاز نداریم تئاتر وحشت روزمره است- چه فردی و چه جمعی، آنچه ما نیاز نداریم تئاتر اجساد و خون در خیابان ها و میدان ها، در پایتخت ها و شهرستان هاست، تئاتری ساختگی از درگیری خصمانه میان مذاهب و اقوام... .


نمایشنامه خوانی داستان خرس های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوست دختری در فرانکفورت دارد

نوشته ی ماتئى ویسنى یک
نقش خوانان: بهشب عباسی، مارال حقیقی جو، فاطمه بردال

کافه گرام | هفت عصر | شنبه و یک شنبه | هشت و نه اسفند ماه
محل فروش بلیت: کافه گرام | هنر پیاده رو
با تشکر از همراهی خیام مویدى، مهران میرزاده و آتلیه عکس چشم

احسان جوان ۲۴ساله ای در خانواده ای محروم وساکن یکی از روستاهای این سرزمین پهناور است،حدود یک سال ونیم گذشته بعلت تصادف پای راستش دچار شکستگی بسیار شدیدی شد وهمان موقع ابتدا قرار بود پایش را قطع کنند اما با تلاش تیم پزشکی با چند جراحی سخت ونفسگیر موقتا از این کار صرفنظر وتحت درمان قرارگرفت شد .

باگذشت یک سال ونیم کماکان وضعیت مناسبی پیدا نکرده است وبعلت مشکلات شدید مالی حتی از خرید داروهایش عاجز بود،تا اینکه از چند ماه پیش بشدت دچار عفونت شد بنحوی که از زخمهای پایش عفونت خارج می شد.

دوماه پیش به این موسسه مراجعه نمود وخروج عفونت از زخم پایش وتغییر رنگ آن کاملا مشهود بود به کمک موسسه به پزشک اعزام وهزینه پزشکی وداروهایش پرداخت شد

اما دکتر معالجش درتماس با این موسسه اعلام نمود که درصورت عدم تامین تجهیزات پزشکی وجراحی الیزاروف برای ترمیم این عارضه ظرف یکی دو روز آینده باید پایش قطع شود این درحالیست که نظریه شورای پزشکی قانونی برای قطع پای این جوان اخذشده است وتنها با این عمل جراحی نجات وی از قطعی پا امکانپذیراست

هزینه خرید تجهیزات وعمل جراحی وسایر هزینه های جانبی بیش از ۷میلیون تومان اعلام شده است ،از شما مردم خوب وفهیم هموطن برای کمک به این جوان که تنها نان آور خانواده محرومی می باشد استمداد می کنیم با کمکهای فوری خود مانع از قطع شدن پای این جوان شوند

شماره حسابها

شماره کارت: ۶۰۳۷۹۹۱۸۹۹۵۴۲۴۵۴
شماره حساب: ۰۲۱۹۹۳۴۰۱۰۰۰۰
 شماره حساب بانک ملت: ۵۰۹۲۷۹۱۵۸۵
شماره حساب بانک ملی: ۰۱۰۹۳۵۳۵۶۰۰۰۰
شماره شبا:IR610120010000005092791585