X
تبلیغات
مجتمع فنی
رایتل

اعتماد| ٢٧ مارس روز جهانی تئاتر است. روزی که از سال ١٩٦١ و به پیشنهاد انستیتو بین المللی تئاتر (ITI)، هر سال جشن گرفته می شود. سنت معمول این است که پیام سالانه این روز هر سال توسط یکی از صاحب نظران و هنرمندان عرصه تئاتر انتخاب می شود و به تاثیر و تقابل تئاتر در عرصه بین المللی اختصاص دارد. ادوارد آلبی، آگوستو بوال، جین کوکتو، آرتور میلر، پابلو نرودا، داریو فو و... از جمله افرادی بودند که پیام روز جهانی تئاتر را نوشته اند. امسال پیام روز جهانی تئاتر توسط آناتولی واسیلیو، کارگردان و استاد دانشگاه، از مسکو مخابره شد. این کارگردان برجسته تئاتر روسیه و بنیانگذار مدرسه تئاتر و هنرهای دراماتیک مسکو در پیام خود تنها تئاتری را که هیچ کس به آن نیاز ندارد، «تئاتر بازی های سیاسی، تئاتر سیاست زده، تئاتر سیاست مداران، تئاتر بیهوده سیاست» می داند.
    
    بخشی از متن پیام روز جهانی تئاتر در سال ۲۰۱۶ به قلم آناتولی واسیلیو به شرح زیر است:
     آیا ما به تئاتر نیاز داریم؟
     این سوالی است که هزاران حرفه ای ناامید از تئاتر و میلیون ها مردم خسته از آن، از خود می پرسند.
     برای چه به آن نیاز داریم؟
     در دورانی که صحنه در مقایسه با میادین شهر و اماکن عمومی که تراژدی های واقعی و اصیل در آنها در جریان است، بدین سان ناچیز و بی اهمیت به نظر می رسد.
    تئاتر برای ما چیست؟
     بالکن هایی با روکش طلا، مبل های مخملین، کولیس های سرخ، صداهای پرطنین، یا بالعکس، چیزی که به ظاهر ممکن است به کلی متفاوت به نظر برسد: بلک باکس هایی آغشته به گل و خون، با توده ای از بدن های عریان و خشمگین درون آن.
    چه می تواند به ما بگوید؟
     همه چیز!
    تئاتر همه چیز به ما می گوید.
     اینکه... چگونه در جهان به انسان های خوب نیازی نیست و فریب فرمانروایی می کند، چگونه مردم در آپارتمان ها زندگی می کنند در حالی که کودکان در اردوگاه های پناهندگان وادار می شوند تا به بیابان بازگردند و از عزیزان خود جدا شوند: تئاتر می تواند درباره تمامی این موارد سخن بگوید.
    تئاتر همیشه بوده و خواهد بود.
     و اکنون، در این پنجاه یا هفتاد سال اخیر، به طور مشخص مورد نیاز است زیرا از میان تمام هنرهای دیگر، تنها تئاتر است که دهان به دهان، چشم به چشم،
     دست به دست و بدن به بدن منتقل می شود. نیازی به واسطه میان انسان ها ندارد. تئاتر روشن ترین وجه روشنایی است، و به شرق یا غرب یا شمال یا جنوب تعلق ندارد. نه، تئاتر خود منشا نور است که از چهارگوشه جهان می تابد و برای همگان قابل شناسایی است، چه با رویکرد دوستانه و چه خصمانه.
     و ما به تئاتری نیازمندیم که همواره متفاوت باقی بماند، ما به اشکال مختلفی از تئاتر نیاز داریم.
     از میان تمامی اشکال و شیوه های ممکن تئاتر، بیش از همه شکل باستانی آن. شیوه های تئاترهای آیینی نباید در تضاد با «تئاتر ملت های متمدن» قرار گیرد. فرهنگ سکولار امروزه هرچه بیشتر تضعیف می شود و به اصطلاح «اطلاعات فرهنگی» به تدریج جایگزین هویت های واقعی موجود شده و آنها را از میدان به در می کند، همچنان که امید ما را برای دیدار آن ها.
     اما اکنون می توان به وضوح دید: تئاتر درهایش را باز می کند. پذیرش آزاد برای هر کس و همه کس.
     لعنت به گجت ها و کامپیوترها! به تئاتر بروید، تمامی ردیف ها را در سالن ها و بالکن های تئاتر پر کنید، به کلمات گوش فرادهید و به تصاویر زنده نگاه کنید! - این تئاتر است که روبه روی شماست، از آن غفلت نکنید و هیچ فرصتی برای شرکت در آن را از دست ندهید- شاید ارزشمندترین فرصتی که در زندگی های بیهوده و شتاب زده مان در آن مشترک هستیم باشد.
     ما به همه گونه های تئاتر نیاز داریم.
     تنها یک تئاتر است که به یقین مورد نیاز هیچ کس نیست- تئاتر بازی های سیاسی، تئاتر سیاست زده، تئاتر سیاستمداران، تئاتر بیهوده سیاست. آنچه ما یقینا نیاز نداریم تئاتر وحشت روزمره است- چه فردی و چه جمعی، آنچه ما نیاز نداریم تئاتر اجساد و خون در خیابان ها و میدان ها، در پایتخت ها و شهرستان هاست، تئاتری ساختگی از درگیری خصمانه میان مذاهب و اقوام... .


نمایشنامه خوانی داستان خرس های پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوست دختری در فرانکفورت دارد

نوشته ی ماتئى ویسنى یک
نقش خوانان: بهشب عباسی، مارال حقیقی جو، فاطمه بردال

کافه گرام | هفت عصر | شنبه و یک شنبه | هشت و نه اسفند ماه
محل فروش بلیت: کافه گرام | هنر پیاده رو
با تشکر از همراهی خیام مویدى، مهران میرزاده و آتلیه عکس چشم

احسان جوان ۲۴ساله ای در خانواده ای محروم وساکن یکی از روستاهای این سرزمین پهناور است،حدود یک سال ونیم گذشته بعلت تصادف پای راستش دچار شکستگی بسیار شدیدی شد وهمان موقع ابتدا قرار بود پایش را قطع کنند اما با تلاش تیم پزشکی با چند جراحی سخت ونفسگیر موقتا از این کار صرفنظر وتحت درمان قرارگرفت شد .

باگذشت یک سال ونیم کماکان وضعیت مناسبی پیدا نکرده است وبعلت مشکلات شدید مالی حتی از خرید داروهایش عاجز بود،تا اینکه از چند ماه پیش بشدت دچار عفونت شد بنحوی که از زخمهای پایش عفونت خارج می شد.

دوماه پیش به این موسسه مراجعه نمود وخروج عفونت از زخم پایش وتغییر رنگ آن کاملا مشهود بود به کمک موسسه به پزشک اعزام وهزینه پزشکی وداروهایش پرداخت شد

اما دکتر معالجش درتماس با این موسسه اعلام نمود که درصورت عدم تامین تجهیزات پزشکی وجراحی الیزاروف برای ترمیم این عارضه ظرف یکی دو روز آینده باید پایش قطع شود این درحالیست که نظریه شورای پزشکی قانونی برای قطع پای این جوان اخذشده است وتنها با این عمل جراحی نجات وی از قطعی پا امکانپذیراست

هزینه خرید تجهیزات وعمل جراحی وسایر هزینه های جانبی بیش از ۷میلیون تومان اعلام شده است ،از شما مردم خوب وفهیم هموطن برای کمک به این جوان که تنها نان آور خانواده محرومی می باشد استمداد می کنیم با کمکهای فوری خود مانع از قطع شدن پای این جوان شوند

شماره حسابها

شماره کارت: ۶۰۳۷۹۹۱۸۹۹۵۴۲۴۵۴
شماره حساب: ۰۲۱۹۹۳۴۰۱۰۰۰۰
 شماره حساب بانک ملت: ۵۰۹۲۷۹۱۵۸۵
شماره حساب بانک ملی: ۰۱۰۹۳۵۳۵۶۰۰۰۰
شماره شبا:IR610120010000005092791585


22 نمایش برای حضور در بخش «مسابقه بین‌الملل» سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر انتخاب شدند.

به گزارش سایت ایران تئاتر به نقل از روابط عمومی سی‌و‌چهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، 9 نمایش از کشورهای ژاپن، مجارستان، عراق، اسپانیا، گرجستان و آلمان که در بخش بین‌الملل جشنواره حضور دارند به همراه 13 نمایش از ایران  در بخش‌های تولیدهای تازه، مرور، میهمان و برگزیدگان استانی فجر برای شرکت در بخش رقابتی «مسابقه بین‌الملل» سی‌و‌چهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر برگزیده شدند.

اسامی نمایش‌های منتخب برای حضور در بخش «مسابقه بین‌الملل» سی‌و‌چهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، به ترتیب حروف الفبا، عبارتند از:

نمایش‌های ایرانی:

«آخرین انار دنیا»  نوشته و کارگردانی ابراهیم پشت‌کوهی از بندرعباس (از بخش تولیدهای تازه)

«ازدواج آقای می سی سی پی» نوشته فردریش دورنمات و کارگردانی احسان فلاحت‌پیشه از تهران (از بخش مرور)

«اودیسه» نوشته امین طباطبایی و کارگردانی آرش دادگر از تهران (از بخش میهمان)

«تکه‌های سنگین سرب»  نوشته و کار ایوب آقاخانی از تهران (از بخش میهمان)

«بیضایی» نوشته و کار سید محمد مساوات از تهران (از بخش مرور)

«ترانه‌ای برای تو» نوشته و کار امین ابراهیمی از خرم‌آباد (از بخش مرور)

«جنایت و مکافات» نوشته و کار ایمان افشاریان از تهران (از بخش مرور)

«دیوان شرقی- غربی»  نوشته و کار محسن حسینی از تهران (از بخش میهمان)

«سفر به نهایت دور» نوشته و کار محمد میر علی اکبری از تهران (از بخش تولیدهای تازه)

«شب آوازهایش را می‌خواند» نوشته یون فوسه و کارگردانی رضا گوران از تهران  (از بخش میهمان)

«فهرست» نوشته گروهی و کارگردانی رضا ثروتی از تهران (از بخش مرور)

«مجلس قربانی سنمار» نوشته بهرام بیضایی و کارگردانی شیما جواد پور از بوشهر (از بخش برگزیدگان استان‌ها)

«وانیک» نوشته واتسلاو هاول و کارگردانی سهراب سلیمی از تهران (از بخش مرور)

نمایش‌های سایر ملل:

«بازی سایه»  نوشته و کار تاتسویا هاسه گاوا از ژاپن (از بخش بین‌الملل)

«خانه‌ای در آسیا»  نوشته الکس سرانو، پاپالاسیوس، فران دوردال  محصول کمپانی سنور سرانو از اسپانیا

«دگردیسی پروانه شدن»  نوشته و کار سوفیا برسزی از مجارستان (از بخش بین‌الملل)

«رقص مرگ- بی لالا» محصول مشترک ایران و آلمان نوشته و کار یاسر خاسب

«شیزوفرنی» نوشته و کار حسین یاسر العبادی از عراق (از بخش بین‌الملل)

«فاجعه» به کارگردانی الکس سرانو از اسپانیا (از بخش بین‌الملل)

«من مده‌آ» نوشته و کار سالومه یوگلیدز از گرجستان (از بخش بین‌الملل)

«هدا گابلر»  نوشته هنریک ایبسن و کارگردانی ماریانه رولند از نروژ

«هملت» نوشته ویلیام شکسپیر و کارگردانی توماس اوسترمایر از آلمان (از بخش بین‌الملل)