X
تبلیغات
رایتل

شخص محترمی به نام آقای بخت آور جوابیه ای در خصوص مطلب "درخواست از مردم بندرعباس برای نه گفتن به سیرک مسکو" که روز گذشته در این وبلاگ منتشر شد،ارسال کرده است. مطلب منتشر شده در این وب توسط تعدادی از علاقمندان به طبیعت و در اعتراض به برگزاری سیرک در بندرعباس منتشر شده است.

آقای بخت آور که خود را مدیر سیرک مسکو معرفی کرده اند جوابیه ای نوشته اند که به صورت کامل در همین وب منتشر می شود.



سلام خدمت آقای بهروز عباسی
ضمن تشکر از توجه جنابعالی به موضوع سیرک در بندر عباس و نگرانی های شخصی برای بحث استعمار حیوانات!! انتظار میرفت که جنابعالی بعنوان فردی ریز بین و با خرد زمانی اقدام به درج مطلب بنمائید که بر صحت و سقم موضوع اطلاع و اشراف کافی داشته باشید.
بدیهی است مطالب درج شده خارج از چهارچوب اصول خبرنگاری و تحلیل گری و گونه ای موضع گیری بدون اطلاعات میباشد. مطالبی که جنابعالی مرقوم و منتشر نموده اید فاقد صحت و واقع بوده و یا اگر نقل قولی از دوستان معتمدتان بوده جای داشت که با دیدگاه های مدیریت سیرک نیز آشنا شده و سپس اظهار نظر میکردید.
از طرفی ضمن احترام به نظر مردم فهیم و رنجدیده استان هرمزگان و خاصاَ شهر بندر عباس یاد آوری مینماید که هنوز با گذشت 1 هفته از شروع برنامه ها بازدید عده کثیری از مردم از آن، کماکان درصد بالایی از مراجعین، سراغ بازی و جذابیت های حضور حیوانات را در سیرک میگیرند. این یعنی که در جامعه ما هنوز سیرک به هنرنمایی حیوان شناخته شده و باور مردم معادل است با سیرک = بازی حیوانات.
دغدغه شما موضوع مهمی است که نیاز به یک فرهنگ سازی گسترده و تغییر باور های جمعی دارد. نه تحریم یک فعالیت اجتماعی.
باز گوشزد می کنم که سیرک بندر عباس برنامه مبتنی بر حیوانات نداشته و ندارد.
منتظر حضور شما در برنامه های زیبا و جذاب سیرک هستیم تا هم از نزدیک با دیدگاه ها و فعالیت های ما آشنا شده و هم اینکه اخبار صحیح تری از سیرک را اشاعه فرمائید.


هر ساله روز جهانی تئاتر ۲۷ مارچ در سراسر دنیا جشن گرفته می شود،انیستیتوی بین المللی تئاتر امسال از "جان مالکویچ"  هنرپیشیه  مطرح آمریکایی خواسته که پیام امسال را بنویسد،گروه تئاتر تی تووک پیش آ پیش این روز را به همه تئاتر دوستان تبریک می گوید.
روابط عمومی گروه در نظر دارد که امسال مراسمی کوچک همزمان با تمام دنیا در بندرعباس برگزار کند.پیام امسال به درخواست گروه و با لطف دوست عزیزمان آقای نوید نقوی ترجمه و در اختیار این وبلاگ گذاشته شد./زبان اصلی پیام را از اینجا بخوانید.

 

مفتخرم که انیستیتوی بین المللی تئاتردر یونسکو از من تقاضا کرده است تا برای گرامیداشت پنجاهمین سال روز جهانی تیاتر سخن بگویم، سخن کوتاه من خطاب به همکاران، همقطاران و رفقایم در تیاتر است.

 

امید که آثارتان گیرا و اصیل باشد. امید که ژرف‌ باشد و پر‌احساس. باشد که به ما کمک کند تا به این پرسش بیاندیشیم که معنی انسان بودن چیست؟ و امید که این اندیشه با دل ها، با پاکدلی و پاک‌اندیشی، و با شرف متبرک شود

امید که بر دشمنی ها چیره شوید، بر سانسور، فقر و پوچگرایی؛ همانگونه که بسیاری از شما به آن متعهد شده‌اید.

امید که درخشان و پرتوان باشید تا به ما پیچیدگی‌های تپش قلب آدمی را بیاموزید، وکنجکاوی و فروتنی را ، که آن را دست‌‌آورد یک عمر خود ساخته‌اید.

امید که بهترین‌های شما -چرا که بهترین‌ها را طلب میکند- آن هم در نابترین و گذراترین لحظه چارچوبی بیابید برای این بنیادی‌ترین پرسش: چرا زیست می کنیم؟

 

خدا نگهدار

جان مالکویچ

 

 

در این که شهرستان بندرعباس یک شهر تجاری مهم و پر درآمد است و همه گان از بیرون صرفا به عنوان یک بازار بزرگ خرید بدان می نگرند شکی نیست. اما باید بدانیم که در لایه های اندرونی این بازار بزرگ مردمانی زندگی می کنند که به مهربانی و نجابت و صبوری مشهورند. مردمانی که به واسطه ی قرار گرفتن در شرایط آب و هوایی نامناسب بیشتر ماه های سال را در خانه های درب و پنجره بسته به سر می برند.

این امر باعث شده است که ساکنین این شهر و به خصوص کودکانش از ابتدایی ترین تفریحات مانند یک دوچرخه سواری ساده و یا قدم زدن در کنار ساحل نیز محروم بمانند. بنابر این طبیعی ست که از هر فرصت و امکاناتی که جهت تفریح و سرگرمی توسط مسئولان امر ایجاد می شود به شدت استقبال گردد. اما سوال اینجاست که ایجاد این فرصت ها و امکانات جهت شادی و سرگرمی به چه قیمتی تمام می شود؟ آیا کودکان ما حق ندارند بدانند که پس و پشت این امکانات تفریحی چه رازهای مخوفی نهفته است؟

اگر چه مطلب ذیل پرداختن به یک معضل فراگیر در کل کشور است اما اختصاصا به برپایی سیرک یک ماهه ی مسکو در بندرعباس اشاره دارد. هر چند به گفته ی متصدیان این برنامه بنا به دلایل بروکراسی های اداری هنوز مجوزی جهت استفاده از بهره کشی و استثمار حیوانات در این سیرک فراهم نشده است اما بعید نیست که با پیگری های سخت و سفت مسوولین به زودی این مجوز صادر گردد. پس بر آن شدیم که با چاپ این مطلب و برداشتن پرده های زیرین حقایق نهفته در سیرک ها گامی در راستای آگاهی ساکنین این دیار جهت ارتقای سطح فرهنگی و کمک به برقراری ارتباطی زیبا با طبیعت و ساکنین بی زبانش برداریم، تا جزء اولین شهروندانی باشیم که در این کشور علیرغم محدودیت فراوان با آگاهی، به ظاهر فریبنده ی برخی تفریحات مخرب و هولناک نه بگوییم.

  تک تک حیوانات درون سیرک های حیوانی، برای آموزش حرکات نمایشی مخصوص خود به شیوه ای زجرآور آموزش داده می شوند. شاید برای ما که با هزینه ای روی صندلی سیرک نشسته ایم چنین صحنه هایی حتی لحظه ای باورکردنی نیاید، ولی باید پذیرفت آن حیوانی که اکنون برای خنده و شادی لحظه ای ما، از بین حلقه ی آتش که جز وحشت برای او هیچ چیز دیگری در بر ندارد می پرد ترسی را به همراه دارد که اکنون این چنین غیرطبیعی عمل می کند. حیوانات سیرک چگونه باید حرکات مضحکی همچون ایستادن بر دو پا، پرش از حلقه های آتشین، دوچرخه سواری کردن و ... را فرا بگیرند؟ جواب دردناک است؛ با شکنجه، کتک، گرسنگی و تشنگی، سیخ های کشنده، جریان های برق و ده ها مورد دیگر. برای حیوانات سیرک ، هیچ چیزی به عنوان « پاداش مثبت » وجود ندارد. تنها چیزی که وجود دارد درجات مختلفی از تنبیه و محرومیت است . در تمامی سیرک ها فیل ها را با چنگک های تیز ، چوب ، نیشتر و ابزارهای نوک تیز زخمی می کنند.

سیرک ها روح فیل ها، خرس ها ،گربه سانان و سایر حیوانات را در زمانی که بچه های آسیب پذیری هستند و هنوز باید با مادران خود باشند ، تسخیر کرده و درهم می شکنند. حیوانات مورد استفاده در سیرک در خارج از فصل کاری در جعبه ها یا مکان های انبار مانند مسافرتی اسکان داده می شوند. برخی از آن ها حتی در کامیون ها نگهداری می شوند. حصر دائمی و فیزیکی مانند این ، آثار زیانبار جسمی و روانی بر روی حیوانات دارد. اثرات یاد شده ، اغلب با رفتارهای غیرطبیعی ای مانند بالا و پایین کردن تکراری سر ، جنب و جوش و قدم زدن زیاده از حد و اضطراب آمیز، مشخص می شود.

هم چنان که بیش تر مردم از بی رحمی های غیر ضروری با واداشتن حیوانات به اجرای حرکات نمایشی در سیرک ها آگاه می شوند، سیرک هایی که از حیوانات استفاده می کنند ، از موقعیت چندانی برای راه اندازی برنامه های بزرگ شان برخوردار نخواهند بود . در حال حاضر در دنیا استفاده از حیوانات برای سرگرمی در حد قابل توجهی محدود و متوقف شده است. وظیفه ما در قبال استثمار حیوانات در سیرک ها چیست ؟ -به دیدن برنامه های سیرک هایی که از حیوانات استفاده می کنند، نرویم. - کودکان و اعضای خانواده خود را در جریان پشت پرده آموزش های حیوانات در سیرک ها قرار دهیم. - از سیرک هایی که از حیوانات استفاده نمی کنند و شامل شعبده بازی و موارد دیگر است استقبال کرده و آن ها را تشویق به ادامه روند خود و استفاده نکردن از حیوانات در برنامه هایشان نماییم./منبع ندای هرمزگان.نوشته دوستداران طبیعت در بندرعباس


این روزها که زیاد وقت خواندن نمایشنامه را ندارم،از فرصت های کوچولو استفاده می کنم و شعر می خوانم،عکس و نقاشی می بینم،جدیدترین شماره ماهنامه ی هنری ادبی "تجربه" منتشر شده است،این شماره را علاقمندان جدی به فرهنگ و هنر از دست ندهند،حکم پیک نوروزی را دارد برای دانش آموزان،چون که در تعطیلات نوروز مجله ها منتشر نمی شوند.

در کتاب های شعر این روزهای من مجموعه شعر "شکل چندم از منی" سروده جواد قاسمی شاعر هرمزگانی هم وجود دارد،شعرهایش جنسی و البته عاشقانه است،شعری که برای من خیلی جالب بود را اینجا منتشر می کنم.


در لبهای تو

در نوک انگشتان تو

در اقصا نقاط بدن تو

ناشناخته هایی پنهان است

حالا تو هی بگو     کریستف کلمب

مشهور است که مخاطب اینترنت بی حوصله است. او نگاهی به صفحه می اندازد و اگر اطلاعات مورد نظرش را به سرعت پیدا نکند به صفحه دیگری یا شاید سایت دیگری می رود. در نتیجه باید آنچه را که می خواهد بداند در اول گزارش به او بگویید. به این فکر کنید که چطور ماجرایی را در یک مکان شلوغ و پر سر و صدا برای کسی تعریف می کنید و برای این کار از چه جمله هایی برای گفتن داستان استفاده می کنید؟ این جملات معمولاً پاراگراف اول مطلب شما خواهد بود.

تیتر خوب

مخاطب سایت برای دریافت خبر و اطلاعات ابتدا به صفحه اول سایت نگاه می کند. یک تیتر خوب به آنها محتوای خبر را اطلاع می دهد. آنها دوست ندارند روی تیتری کلیک کنند و بعد ببینند که خبر با آنچه که در تیتر نوشته متفاوت است./منبع اینجا

22 اسفند 1363 در اهواز به دنیا آمدم.