نظر علی اصغر شعبانی در مورد مطلب خواب خرگوشی فتوبلاگ ها

سلام بهروز جان.

واقعا حرفت درست و بجاست. البته نه تنها فتو بلاگ که حتا وبلاگ ها هم کم وبیش به این درد دچار شدن.

قسمت عمده اون هم مربوط بشه به فیس بوک و تاثیری که فیس بوک روی بچه ها گذاشته.

شاید اگر چند وقت دیگه بگذره بتونیم یک سالمرگ برای خیلی از فوتو بلاگ ها بگیریم.

 این تاثیر اینقدر زیاده که حتی دوستان فرصت سرکشی به وبلاگ ها رو هم ندارن. یا حتی مطلبی که مربوط به خودشونه  رو هم توی وبلاگ خودشون نزارن. نمونه اش نشست خبری عکس های خبری عبدالحسین رضوانی که حتی عبدالحسین روی فتوبلاگ خودش این خبر رو نذاشته بود. یا حتی نشست های خبری عکاسان که سری اول بررسی عکس های منصور وحدانی بود نیز هیچ پوشش خبری داده نشده بود(اگر اسم جلسه رو اشتباه گفتم ببخشید چون فقط از دوستان شنیدم که چرا این جلسه رو نیومدی؟).

در این شکی نیست که در فضای فیس بوک آدمهایی با خصوصیات مختلف را می توانیم پیدا کنیم. اما از این هم نباید بگذیم که ما در این فضا قسمتی از مخطبانمان را که مخاطبان کم اهمیتی نیستنند را از دست می دهیم .

اما بهروز جان من این را خواب نمی دانم. موج می دانم. موجی که الان راه افتاده و همه سوار بر آن هستند.

شاید الان دغدغه ها عوض شده.

تا چند وقت پیش اگه کسی عکس تقریبا خوبی می گرفت  میگفت:"این عکس خوراک وبلاگه" اما الان هر جا می ری هر کی می بیتت می گه: "یه عکس فیس بوکی ازم بگیر"

یادم می یاد بعد از فیلتر شدن وبلاگ مهدیسما مطلبی را به نقل از وبلاگ لاتیدان گذاشت به نام ما می مانیم. آیا واقعا ما مانده ایم؟

توضیح:این مطلب  توسط علی اصغر شعبانی (عکاس و گرافیست) برای من ایمیل شده است،که تصمیم گرفتم به عنوان یک پست در وبلاگ بگذارم.

خواب خرگوشی فتوبلاگ های هرمزگانی

اگر چه هنر عکاسی در این چند سال در هرمزگان بسیار خوب رشد کرده است،اما در سال 1390 فتوبلاگ های هرمزگانی خاموش شده اند و در خواب خرگوشی به سر می برند.این موضوع برای من همیشه سوال است،چرا فتوبلاگ های هرمزگانی فعال نیستند؟

"لور" یکی از قدیمی ترین فتوبلاگ های این استان است که متعلق است به حسن بردال،که متاسفانه مدتی است به روز نمی شود.

فتوبلاگ فعال غلامرضا رحیمیان از اسفند 1389 به روز نشده است،در حالی که قبل از این این صفحه جز فعالترین ها بود.

"مهدیسما" صفحه عبدالحسین رضوانی هم از موقعی که فیلتر شد،شادابی و اکتیو بودن را از دست داد.

"مردمک" فتوبلاگ محمد نفیسی هم به همین طور،در حالی که این عکاس فعال است اما صفحه مجازیش در خواب است.

منصور وحدانی عکاس خوش ذوق مینابی هم توجه ای به فتوبلاگش ندارد و این صفحه در BLOGSKY به امان خدا رها کرده است.

"فرادید" صفحه امیر مینابیان هم بی رمق تر از همیشه است و هر چند وقت یکبار به روز می شود که شده باشد.همین

حسام انصاریان هم به صفحه مجازیش دیگر توجه ای ندارد،اینجا را ببینید خودتان متوجه حرف من می شوید.

شاید خیلی از عکاسان جدید ندانند که صادق طاهری هم یک فتوبلاگ دارد.این صفحه از سال 1388 به روز نشده.

به گزارش خبر آنلاین

ابراهیم پشت کوهی کارگردان هرمزگانی دو نمایش خود را تیرماه در بندرعباس اجرای عمومی می‌کند.

به گزارش خبرآنلاین، «حقیقت العشق فی برهوت معرفت» که نمایش برگزیده نخستین جشنواره تئاتر عروسکی ضامن آهو بود، به همراه «تنها سگ اولی می‌داند چرا پارس می‌کند مکبث» یکی دیگر از آثار این کارگردان به شکل رپرتوار توسط گروه «تی توک» با حمایت اداره کل ارشاد هرمزگان به صحنه می‌رود.

پشت کوهی در «حقیقت العشق فی برهوت معرفت» از ابزار و بازیگر برای اجرای خود استفاده می‌کند و در این نمایش که اثری موزیکال و شاد است از نی به عنوان ابزاری نمایشی استفاده می‌شود.

او این متن را نیز بر اساس تصنیف‌ها و سرود‌ه‌هایی از ابراهیم منصفی خواننده قدیمی هرمزگان و برخی از سروده‌های خود نوشته و در آن برخی از اسطوره‌های هرمزگان نیز معرفی می‌شوند.

محمد سایبانی، سیما پورسالاری، رضا کولغانی، فریبا امیری، مسعود اولی بندری، مریم نحوی و بهروز عباسی دشتی به عنوان بازیگران و عروسک‌گردانان آن هستند.

دیگر اثری که از این گروه در این یک ماه آینده در فرهنگسرای طوبا به صحنه می‌برند، «تنها سگ اولی می‌داند چرا پارس می‌کند مکبث» به نویسندگی و کارگردانی پشت‌کوهی است. این اثر نگاهی متفاوت به نمایشنامه «مکبث» ویلیام شکسپیر دارد و با استفاده از موسیقی و شیوه اجرایی مراسم زار به صحنه می‌رود.

این نمایش در بیست و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر به صحنه رفت و تابستان پارسال در کارگاه نمایش تئاتر شهر اجرای عمومی شد. داوود اسلامی، محمد سایبانی، فریبا امیری، مسعود اولی بندری، بهروز عباسی، مجید کشاورز، مریم حکمت و رضا کولغانی بازیگران این اجرا هستند.

گروه «تی تووک» با همین اثر به زودی در فستیوال تئاتر آوینیون فرانسه حضور پیدا می‌کند و این نمایش به مدت دو هفته در فرانسه اجرای عمومی خواهد داشت./منبع

یک خبر فوری همراه با یک معذرت خواهی

درود بر هنردوستان بندرعباسی،همان طور که خیلی از دوستان در جریان هستند،تئاتر "تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث" کاری از گروه تی تووک به دعوت فستیوال تئاتر  آوینیون اواخر تیر ماه راهی کشور فرانسه می شود.مصاحبه حضوری اعضا گروه با سفارت فرانسه در تهران مصادف شده با تاریخی که ما برای اجرای عموم در شهر بندرعباس در نظر گرفته بودیم.

به همین دلیل اجراهای گروه از تاریخ جمعه 10 تیر ماه تا دوشنبه 13 تیربرگزار نمی شود،پس از بازگشت از تهران از روز سه شنبه 14 تیر نمایش ها به همان روال قبلی به روی صحنه می رود.

علاقمندان به تئاتر می توانند امروز چهارشنبه 8 تیر از نمایش موزیکال خانوادگی "حقیقت العشق فی برهوت معرفت" دیدن کنند و فردا پنج شنبه از تئاتر "تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث" با سپاس فراوان و معذرت خواهی .

گزارش تصویری از اولین اجرای مکبث در تیر ماه تئاتر تی توو ک

نگاهی به نمایشگاه نقاشی احمد کارگران/ نویسنده هما جمشیدی

چندی پیش برای دیدن از نمایشگاه نقاشی های احمد کارگران با نام "سوز" به نگارخانه فرهنگسرای طوبا رفتم،نظم خاصی در آن فضا دیده می شد و آثار با قطع کوچک از دیوار آویزان شده بودند،بیوگرافی جامع و خوبی به صورت تصویری از آثار گذشته کارگران به چشم می خورد.بازدید از نمایشگاه بسیار خوب بود و مخاطب ها با حوصله روبروی تابلوها ایستاده بودند.نگاه کوتاهی دارم به آثار احمد کارگران که در زیر می توانید مطالعه کنید.

پارچه های گلی بندری و گاهی گل های ایرانی و نقش های اسلیمی، شده بودند بوم نقاشی احمد کارگران،بومی که قبل از آن چادر مادر بزرگ های ما بوده است و حالا همان گل ها و رنگ ها شده است لباس و مانتوی دختران امروز.

ما همیشه پارچه را در کلاژ یا تصویر سازی های کودکان دیده ایم اما استفاده به جا و خلاقانه کارگران از پارچه به عنوان بوم نقاشی تاثیر گذار و جذاب است و البته برای علاقمندان به بازیافت هم خوشایند.

رنگهای بگراند فرم را طوری تشکیل داده بودند که پارچه در درون فرم نقاشی ها قرار گرفته بود،تاش های بسیار قوی و رنگ ها هارمونی خوبی با هم داشتند،اما ما فرم فضای این نمایشگاه را بارها و بارها در نقاشی های این هنرمند دیده ایم.

سوالی به وجود می آید.چرا تکرار؟آیا این تکرار حرف خاصی برای مخاطب دارد؟

آیا پشت این تکرار فرم ها در همه نقاشی  ها چیزی نهفته است؟

اگر از کل آثار در نگارخانه فقط چند اثر در نمایشگاه بود چه اتفاقی می افتاد؟

چرا احمد کارگران هنر محیطی و مفهومی با آثار زیبا و  خلاق  مخاطب را شگفت زده می کند اما نقاشی های او فقط یک خط را دنبال می کند و این فرم ها شکسته نمی شود؟

در گفتگو کوچکی که با چند تا از مخاطب های (غیر هنرمند) در نمایشگاه داشتم ،متوجه شدم که آنها دچار نوعی سردرگمی شده بودند و با کارها ارتباط برقرار نمی کردند.

توضیح:عکس بالا اثری است با نام بکارت اجساد از احمد کارگران،که به درخواست نویسنده مطلب در بالا نوشته قرار گرفته است.