

(( تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث ))
{{ راه یافته به فستیوال آوینیون فرانسه 2011 ، اثر برگزیده بخش تجربه های نو جشنواره بین المللی تئاتر فجر۱۳۸۸ ، شرکت کننده در بخش بین الملل جشنواره بین المللی تئاتر فجر}}
(( حقیقه العشق فی برهوت معرفت ))
{{ اثر برگزیده جشنواره ملی تئاتر کودک و نوجوان و نمایش عروسکی ضامن آهو ۱۳۸۶ }}
نویسنده و کارگردان : ابراهیم پشتکوهی
بندرعباس تیر ماه ۱۳۹۰
فرهنگسرای طوبی
ساعت ۸ شب
|
زمان اجرا |
نام نمایش |
|
یک شنبه 5 تیر ماه |
تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث |
|
دو شنبه 6 تیر ماه |
حقیقه العشق فی برهوت معرفت |
|
سه شنبه 7 تیر ماه |
تعطیل |
|
چهار شنبه 8 تیر ماه |
تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث |
|
پنجشنبه 9 تیر ماه |
حقیقه العشق فی برهوت معرفت |
|
جمعه 10 تیر ماه |
تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث |
|
شنبه 11 تیر ماه |
حقیقه العشق فی برهوت معرفت |
|
یک شنبه 12 تیر ماه |
تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث |
|
دو شنبه 13 تیر ماه |
حقیقه العشق فی برهوت معرفت |
|
سه شنبه 14 تیر ماه |
تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث |
|
چهارشنبه 15 تیر ماه |
حقیقه العشق فی برهوت معرفت |
|
پنجشنبه 16 تیر ماه |
تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند مکبث |
|
جمعه 17 تیر ماه |
حقیقه العشق فی برهوت معرفت |

محمد سایبانی را نمی شود تنها بازیگر تئاتر دانست،او می گوید:"بزرگترین شهوت بازیگر تئاتر تجربه کردن است.پس نقاشی می کشد،عکس می گیرد،مجسمه می سازد و ساز می زند." من به شوخی نام او را "ماشین تولید هنر" گذاشته ام.در تمام اتفاقات هنری این استان رد پایی از محمد سایبانی وجود دارد.او عاشقانه خودش را در اختیار فرهنگ و هنر گذاشته است.یک گفتگو کوتاه با او انجام دادم به بهانه اجرای عموم دو نمایش از گروه تئاتر تی تووک./عکس حسن بردال
در استان هرمزگان این برای اولین بار که یک گروه تئاتر آثارش را به صورت "رپوتوار" برگزار می کند.کمی در خصوص این اصطلاح توضیح می دهید؟
وقتی یک گروه در یک دوره زمان خاص کارهای تولید شده را به اجرا بگذارد.
با توجه به تجربه 15 ساله در هنر هرمزگان،چه کارهایی برای جذب مخاطب به سالن های تئاتر انجام داده اید؟
ما تجربه های مختلفی انجام داده ایم،اما مهمترین شکل تبلیغات خود مردم هستند.من یک مثال دارم که می گویم:تماشگر واقعی کسی است که برای دومین بار بلیط بگیرد و به سالن بیاید.دلیل اصلی اینکه مخاطب غیر هنرمند از سالن ها فاصله گرفته است،نبود اجرای مداوم است.
خیلی جزیی تر اگر بگویید برای این دوره چه نوع تبلیغاتی را در نظر گرفته اید؟
از طریق رسانه ها،بیلبورد و البته فضای مجازی که خیلی هم موثر است.
آیا تئاتر "تنها سگ اولی...." دچار تغییرات کلی شده است؟
من فکر می کنم مخاطب یک اتفاق تازه را می بیند،با توجه به اجرای عموم در تهران نمایش تغییر کرد و به پختگی رسیده است.
در مورد راه یابی گروه تی تووک به فستیوال تئاتر آوینیون فرانسه کمی توضیح یدهید.
یک فرصتی پیش آمد که بعد از سال ها دوباره به جشنواره فجر برویم و آن جا کار ما دیده شود،ما سال ها تو این شهر کار کردیم و حالا در حال دریافت نتایج این تمرینات و سخت کوشی ها هستیم.در واقع حضور در این فستیوال(اگر مشکل خاصی پیش نیاید.) برای ما یک کلاش آموزشی است.من دوست داشتم که دیگر گروه های هرمزگانی هم در فستیوال حضور داشتن.این یک امر عادی است که هنرمندان در کل دنیا یه سرزمین های یکدیگر بروند و تئاتر اجر کنند.
نگاه و عملکرد گروه تی تووک روز به روز حرفه ای تر می شود،دلیل این روند رو به رشد را در چه می بینید؟
شاید دلیل اصلی این باشد که ما بیشتر به خودمان سخت می گیریم و احساس می کنیم که باید رشد کنیم و این تلاش است که به چشم می آید.
خیلی راحت و بدون سانسور جواب بدهید.عملکرد انجمن نمایش هزمزگان را چگونه ارزیابی می کنید؟
من محمد سایبانی با این همه سال فعالیت در حوزه تئاتر الان نمی دانم انجمن نمایش در چه وضعیتی است که بتوانم تحلیل کنم.

چند روز پیش نمایشگاهی در بندرعباس برگزار شد با نام "نشانه ونوشته نشانه" که در آن 48 دانشجو جوان رشته گرافیک آثارشان را به نمایش گذاشته بودند،این اتفاق مفید به همت موسا عامری هنرمند هرمزگانی و با هزینه خود دانشجویان رخ داده بود.
اما آنچه که باعث ناراحتی من شد،عدم حمایت هنرمندان بندرعباسی از این نمایشگاه بود،هیچ هنرمند گرافیستی را ندیدم درمورد آثار این هنرجویان مطلبی بنویسد یا در نمایشگاه با آنها به گفتگو بنشیند.متاسفانه دغدغه حمایت از یکدیگر و حمایت از فرهنگ و هنر در درون ما شکل نگرفته است و تا وقتی که به این شکل انفرادی فکر کنیم،پیشرفت چندانی در درون جامعه ای که در آن زندگی می کنیم رخ نمی دهد.
اگر هنرمندان مطرح تجسمی استان،لحظه ای پیش خودشان فکر می کردند که "حمایت از این 48 نفر یعنی این که ما 48 نفر را به سمت خانواده هنر در هرمزگان هدایت می کنیم،آن هم فقط با یک حضور کوچک و یا با نوشتن مطلبی 3 پاراگرافی در صفحه روزنامه ،وبلاگ یا هر رسانه دیگری چقدر سودمند و مفید است."حتمن به شکل شایسته ای از این اتفاق مهم حمایت می کردند.
هنرمندان موسیقی آشنایی با ادبیات و شعر هرمزگان ندارند،عکاسان از تئاتر خبر ندارند و تئاتری ها از خواسته های سینمایی ها حمایت نمی کنند.هر کسی در لاک خودش در حال زندگی است.و گاهی اوقات مثل همین مثالی که زدم،گرافیست ها از گرافیست های جوان تر بی خبرند.
متاسفانه دایره کوچک مان را هر روز کوچک تر می شود و این بی توجهی به یکدیگر، روزی دامن خودمان را هم می گیرد.آه