از انسان سوزی تا کتاب سوزی

گروه تروریستی داعش 8 هزار کتاب کمیاب و اثر خطی را در شهر موصل به آتش کشید.

 به گزارش فارس، گروه تروریستی داعش 8 هزار کتاب کمیاب و اثر خطی را در شهر موصل به آتش کشید.

 در این زمینه یک منبع محلی در استان نینوا به سومریه نیوز خبر داد که افراد مسلح داعشی با حمله به کتابخانه مرکزی شهر موصل 8 هزار کتاب کمیاب و اثر خطی گرانبها را سوزاندند.

این آثار جزء قدیمی‌ترین آثار مکتوب در عراق به حساب می‌آمدند که در کتابخانه فیصلیه نگه داری می‌شدند و با وجود تلاش برخی از اهالی شهر موصل برای جلوگیری از سوزانده شدن این کتب، نتوانستند جلوی اقدام داعشی‌ها را بگیرند.

ساخت‌وسازها شهرداری و نگاهِ عادلانه/این مطلب در سایت بادگیر منتشر شده است

 :: بهشب عباسی

به عید نوروز که نزدیک می‌شویم، ساخت‌وسازها شهرداری بندرعباس با سرعت بیشتری انجام می‌شود و گاهی دیده می‌شود که برخی کارها بیشتر جنبه ظاهری دارد تا کاری عمیق و درست‌ودرمان برای این شهر کهن، برای مثال می‌توان به رنگ‌آمیزی دیوارهای شرح اشاره کرد که با توجه به شرایط آب‌وهوا و گاهی استفاده از رنگ‌های بی‌کیفیت باعث زشت‌تر شدن شهر هم می‌شوند. بگذریم.

این مطلب درواقع به‌نوعی هشدار است از طرف یک شهروند به شهردار، با این کلیت که جناب آقای امینی‌زاده تمرکزت را از روی محله گلشهر بردار و تمامی شهر را با یک‌چشم ببین.

درواقع نوع نگاه شما هوشمندانه اما غیرمنصفانه است، شما خیلی خوب می‌دانید که بسیاری از مسئولین سازمان‌های مهم و تعداد زیادی از دانشجویان و دانشگاه‌های شهر در گلشهر زندگی می‌کنند و این دو طیف درواقع می‌توانند به‌طورکلی در خصوص موفقیت شما در کل شهر بسیار تأثیرگذار باشند، مسئولین با توجه به نفوذی که دارند و دانشجویان با توجه به نوع نگاه انتقادی که از آن برخوردارند، ولی خب هم شما و هم من خوب می‌دانید که زن دست‌فروش محله شاه‌حسینی نه وقت و نه راهش را بلد است که چگونه باید از شما و همکارانتان درخواست‌های اولیه داشته باشد.

فکر می‌کنم نیازی نیست در این مطلب وارد جزییات شوم که مثلا شهرک‌های بلوار امام حسین از این‌سوی شهر و محلاتی مثل امیرآباد از آن‌سوی شهر هیچ سهمی از نمادهای زیبای شهری یا خدمات فرهنگی ندارند یا اگر هم وجود دارد بسیار اندک شمار است در مقایسه با گلشهر.

بندرعباس روزبه‌روز دارد بزرگ‌تر می‌شود و شکاف طبقاتی در حال افزایش است، اگر این موضوع «نگاه عادلانه» خوب مدیریت نشود، تأثیر جبران‌ناپذیری در روحیه مردم به‌خصوص کودکان محلات فقیرنشین را شاهد خواهیم بود.

عکس: سیدعلی هاشمی/ایسنا

به صدق کوش که خورشید زاید از نفست/معرفی سایت بادگیر

بادگیر رسانه‌ای ‌است که توسط جمع کوچکی از روزنامه‌نگاران حرفه‌ای و مستقل هرمزگانی اداره می‌شود.

در شرایطی که اکثر گروه‌ها و بسیاری از چهره‌ها، تریبونی برای رساندن صدای خود به مردم دارند، بادگیر تلاش دارد صدایی از مردم باشد.

بادگیر با رویکرد رسانه‌‌ای تحلیلی – خبری است تلاش دارد مهم‌ترین اتفاقات روز هرمزگان را در اختیار مخاطبان خود قرار دهد. نویسندگان بادگیر می‌کوشند از ظاهر خبرها فراتر رفته و با کندوکاو بیشتر، ناگفته‌ها و وجوه نامکشوف وقایع و حوادث را بیابند.

اصل بنیادین ما این است که نسبت به هیچ شخصی پیش‌داوری وجود نداشته باشد و افراد مورد قضاوت قرار نگیرند، بلکه حرف‌ها و عملکردها مورد ارزیابی قرار گیرند.

ازاین‌رو همان‌طور که از یک فرد یا دستگاه یا دولت، می‌توان به هنگام سخن یا عملکرد خوب، تقدیر کرد و باید از همان فرد، دستگاه یا دولت، وقتی سخنی ناصواب یا عملکردی نادرست سر می‌زند، انتقاد کرد.

بادگیر رسانه‌ای مستقل است و در چارچوب قوانین کشور فعالیت می‌کند و تنها منبع درآمدش، آگهی‌ها است.

اگر مطلب، عکس یا فیلمی دارید که می‌خواهید به اسم خودتان در سایت منتشر شود، می‌توانید آن را به [e-mail] ارسال کنید.

دوستم:من اصلن ولنتاین و این مسخره بازی ها رو درک نمی کنم

اون یکی دوستم:منم همین طور،خب پس ما آدم های بی درکی هستیم.

فصل انزوا

همه چی معمولی شروع میشه،معمولی حرکت می کنه،اما خب شاید ما دوست داریم بعضی چیزها رو خاص ببینیم ولی زمان که می گذره می بینی نه اصلن موضوع پیچیده نبوده و تو در یک بازی تخمی گیر افتادی،اگر تا به امروز کسی از من می پرسید از چی خیلی می ترسی؟ بدون درنگ می گفتم:مرگ.ولی امروز یک چیز دیگر هم من رو خیلی ترسوند،تلاش عجیب قسمت هایی از جامعه و برخی افراد برای به سطح کشاندن دیگران.ساعت ها فکر کردم نتوانستم دلیلی پیدا کنم.این روزها علاقمندم ادامه زندگی را در تنهایی بگذرونم.خب برای من که شخصیت کاملن اجتماعی هستم و ده تا 365 روز رو فعالیت کردم کمی سخته به انزوا رفتن ولی چاره ای نیست باید گذاشت و آرام گذر کرد از جامعه تخمی ،انسان های تخمی،حرف های تخمی،هنر تخمی و تلاش ها تخمی گاه خواسته و گاه ناخواسته انسان هایی که می خواهند تو را هم با خودشان به سطح بیاورند.

آره

دوستی دلسوزانه نظر گذاشته،که چرا هنوز وبلاگ می نویسید؟ دیگه کسی وبلاگ نمی خواند.به نظر میاد خودش هم وبلاگ نویس باشد،به آمار وبلاگ ها هم که نظری بندازیم کاملا حرف دوست ناشناخته را تایید می کند.ولی چیست که باز هم به سراغ این صفحه می آییم و سعی می کنیم به روزش کنیم حتی گاهی به زور؟